Jestem zmęczona. Pracą, domem, ludźmi z którymi przychodzi mi obcować na co dzień, a także podejściem do mojego stylu życia. Do pewnych rzeczy trzeba się przyzwyczaić, ale pewne doprowadzają mnie już do szału. Kwestia diety przewija się często w rozmowach, chociażby dlatego, że w pracy zawsze mam dużo smakołyków (od kanapek, przez risotto po orzechy z żurawiną), bo jestem typem, który wiecznie jest głodny ;) Nie drażnią mnie komentarze na temat tego, że moje parówki smakują "jak papier toaletowy", czy, że makaron z sosem pomidorowym na obiad to za mało, bo bez kurczaka. Wkurza mnie natomiast, gdy moje problemy zdrowotne (które zaczęły się jeszcze zanim nawet zostałam wegetarianką) są zrzucane na karb diety opartej na warzywach, zbożach, owocach, kaszach i orzechach, a zaraz potem słyszę rewelacje w stylu "nie czytam ulotek, bo nie interesuje mnie co jem" lub "mam ochotę na kebaba".
Dzisiaj, po usłyszeniu kolejnej z takich rewelacji wróciłam do domu i zrobiłam sobie zapiekaną ciabattę z oliwą, bazylią, rukolą, pomidorem i wędliną sojową i pomyślałam sobie, że wszyscy, którzy uważają, że jedzą zdrowiej, bo na ich talerzu zamiast ciecierzycy ląduje kurczak, albo schab powinni się trzy razy zastanowić zanim znowu rzucą jakimś rewelacyjnym, "mądrym" stwierdzeniem.
Jest hasło, które idealnie odzwierciedla to o czym piszę:
"Powiedz komuś, że jesteś weganinem, a nagle okaże się, że mają stopień naukowy z odżywiania"
Miałam styczność z dietetyką, wiem więcej na temat odżywania niż "przeciętny Kowalski", planuję zrobić magistra z dietetyki oraz jak większość wegan bardzo pilnuję, żeby niczego nie brakowało w mojej diecie, ale to i tak ja jestem tą, która na pewno nie dostarcza wymaganych składników odżywczych organizmowi -.-'
Jednak nie pozostaje mi nic innego jak dalej robić swoje i mieć nadzieję, że inni zrozumieją moje pobudki i zaczną bardziej przychylnie spoglądać w stronę weganizmu... Wiem, że daleka droga przede mną, ale wiem też, że warto uzbroić się w cierpliwość, czego i Wam życzę :)
Czy Was tez dopada jesienna chandra? Jak sobie z nią radzicie?
